Dorpsplein Diepenveen in gesprek met Agnes Folkersma

Agnes Folkersma

Wie is Agnes Folkersma?
Ik ben opgegroeid in Wilp-Achterhoek, op een boerderij, achteraf in de weilanden. Heerlijk vond ik dat. Na de middelbare school heb ik Rollecate gevolgd in Deventer. Maar eigenlijk wilde ik graag naar de universiteit. Mijn moeder vond dat niet zo nodig, maar mijn vader steunde me daarin. Dus ging ik uiteindelijk toch naar Leiden. Dat was de beste beslissing tot dan toe in mijn leven. Ik heb daar echt een toptijd gehad. Wonen in de stad is voor mij een straf. Maar als het tóch zou moeten, dan woonde ik in Leiden. Dat is en blijft mijn stadje.

Hoe ben je in Diepenveen terechtgekomen? Wat betekent het dorp voor je?
Na mijn studie heb ik een aantal jaren bij de TU Delft gewerkt als HR-manager. Eind 1999 had ik het plan opgevat om ‘naar huis’ te gaan. Ofwel, om weer in het oosten te gaan wonen. Ik had het wel gezien in het veel te drukke westen. Maar toen werd ik op 14 februari 2000 gebeld door Kees. Een half jaar later woonden we samen in Voorburg en verdwenen mijn plannen om weer in het oosten te gaan wonen voor onbepaalde tijd in de koelkast. Toen onze oudste zoon Bart werd geboren, hebben we een nieuwbouwhuis in Pijnacker gekocht. Een heel leuk huis, maar niet erg ‘mijn dorp’. Uiteindelijk was Kees zover dat hij mee wilde en zo zijn we in Diepenveen terechtgekomen. Echt iedere dag, wanneer ik met de hond door de bossen loop, ben ik dankbaar dat ik hier mag wonen in plaats van in de Randstad!

Ik heb je leren kennen als een tekstschrijver die lezers wil overtuigen. Waarom, wat is daar zo leuk aan?
Ik ben van de woorden en het verwoorden en ik heb altijd geschreven. Schrijven om te overtuigen is geen doel op zich. Ik ben altijd op zoek naar hoe dingen zitten. Hoe het werkt in bedrijven en tussen mensen. Wat is de kern van iets, dat is wat ik zoek en waar ik probeer woorden aan te geven. Dat geeft mij voldoening. Soms draai je een tijdje om de kern heen en kun je niet de juiste woorden vinden. Op een gegeven moment heb je de woorden die de kern raken. Dat voel je! Dan staat het goed op papier.

Heeft een docent of een auteur je hierbij geïnspireerd?
In Leiden zat ik onder andere als student-lid in het dagelijkse bestuur van de vakgroep Volwasseneneducatie & Voorlichting (Andragogiek), samen met hoogleraar Bas van Gent. Zowel hij als mijn afstudeerdocent zeiden: ‘jij kan leuk schrijven, daar moet je wat mee doen.’ Maar hé, ik was een studie aan het volgen. Daar wilde ik wat mee doen. Dat heb ik ook gedaan, maar in Leiden is wel het zaadje geplant. Schrijven gaat natuurlijk over taal. En daarin zijn de Britten absoluut een inspiratiebron. Die kunnen dingen zoveel mooier verwoorden dan wij. Maar dat is natuurlijk ook wel een stuk makkelijker als je ruim twee keer zoveel woorden hebt dan wij in de Nederlandse taal!

Was deze ambitie van het verwoorden de reden om samen met anderen de website Dorpsplein Diepenveen op te zetten?
Door het bestuur van de OVD werd ik gevraagd of ik wilde meehelpen om het Dorpsplein Diepenveen op te zetten. Dat leek me leuk en iets waaraan ik een bijdrage kon leveren. Ik wist dat Wiebe Groenwold al een dorpswebsite had en dat hij dat graag met meer anderen wilde samendoen. Dat leek me leuk voor het dorp én iets waarin ik m’n ei wel kwijt kon.

In hoeverre is deze website volgens jou geslaagd?
Binnen de redactie hebben we onze doelen gesteld en ieder redactielid bepaalt zelf hoeveel tijd hij of zij heeft om aan het Dorpsplein te besteden. Binnen de mogelijkheden die er zijn, hebben we wat moois neergezet. Nu, met corona, hebben we wat minder kopij, omdat er geen activiteiten zijn. Ik heb zelf altijd voor ogen gehad om er een echt dorpsplatform van te maken. Elk clubje in het dorp heeft haar eigen site en dat kost moeite en geld. Je zou veel meer samen kunnen doen, dan is alles op één plek te vinden. Zeker na de recente aanpassing van de website is die mogelijkheid er nog meer.

Blijft er ook in de nabije toekomst plek voor het medium websites?
Jazeker, de digitale wereld raken we niet meer kwijt. Dat wordt eerder meer dan minder. Ook voor het lokaal nieuws worden websites alleen maar belangrijker. Goede kans dat papier in de toekomst nooit helemaal weggaat. Hoop ik. Want van een scherm lezen is nog steeds moeilijker dan van papier.

Hoe zouden bewoners van Diepenveen nog meer uit de site kunnen halen?
Dit is wel een lastige vraag. Als er nog meer informatie van verenigingen en clubs is te vinden, dan zal de website ook vaker worden bezocht. Scholen en welzijnsorganisaties leveren ook een belangrijke bijdrage aan de leefbaarheid in een dorp. De redactie moet met alle partijen een goede relatie onderhouden en zich actief blijven opstellen. Dan komt het nieuws vanzelf naar de redactie toe.

Je bent teruggetreden uit de redactie, waar komt nu je focus op te liggen?
Ik werk sinds 1,5 jaar fulltime. Bovendien vragen onze ouders meer zorg en aandacht. Als we er voor hen willen zijn, dan moet dat nu. Verder verandert de wereld onder onze neus sterk. Kan en wil ik over een tijdje ook nog dit werk doen? Welke weg moet ik volgen om te zorgen dat ik tot mijn 65ste leuk werk kan doen? Daar sorteer ik op voor. Dus over een tijdje neem ik weer een volgende afslag en ga ik nieuwe dingen doen.

“Ik hoop dat de mensen zich realiseren hoe mooi wij hier wonen, in een ontzettend leuk dorp. Dat moeten we met elkaar in stand houden. Er zijn heel veel initiatieven, heel veel mensen die iets willen doen, willen meehelpen!”

Wat zou je de mensen in Diepenveen nog mee willen geven?
We leven in een heel bijzondere tijd. De wereld verandert zo snel dat we het amper doorhebben, volgens mij. Er gebeuren vervelende en onbegrijpelijke dingen voor veel mensen. Het wordt er op sommige gebieden misschien niet leuker op de komende jaren. Flexibel blijven en omgaan met onzekerheid. Het zal nog wel een tijdje onrustig blijven, maar uiteindelijk komt het vast wel goed.
Verder hoop ik dat de mensen zich realiseren hoe mooi wij hier wonen, in een ontzettend leuk dorp. Dat moeten we met elkaar in stand houden. Er zijn heel veel initiatieven, heel veel mensen die iets willen doen, willen meehelpen. Je merkt ook dat nieuwkomers op deze manier betrokken willen raken. Als je betrokken bent, kun je meedoen en dan voel je je snel thuis.

Interview afgenomen door: Jaco Remmelink
Foto’s: uit eigen collectie van Agnes

 

Interessant? Deel het artikel

Ook interessant

Agenda

duif-2

Altijd op de hoogte!

Abonneer nu! Onze postduif brengt het laatste nieuws in de inbox.

Adverteerders

Scroll naar top